گوارا در دسامبر ۱۹۵۶ از جمله مبارزانی بود که به منظور آغاز مبارزه چریکی از عرشه کشتی کوچک گرانما (Granma)قدم به خاک کوبا گذاشتند. او که در اساس پزشک گروه بود هم چون یک فرمانده ارتش شورشی ظاهر شد.

در پی سقوط باتیستا در ۱۹۵۹ چه گوارا یکی از رهبران مرکزی حکومت تازه کارگران و دهقانان شد و پستهای دولتی متعددی چون ریاست بانک ملی  و وزارت صنایع به او  واگذار شد. چه گوارا بارها به نمایندگی کوبا در مجامع مختلف چون سازمان ملل متحد و دیگر مجامع بین المللی شرکت کرد.او در مقام یکی از رهبران جنبش ۲۶ ژوئیه به برگزاری گردهمایی های گروه های سیاسی ـ که سرانجام در ۱۹۶۵ به بنیادگذاری حزب کمونیست کوبا انجامید ـ یاری رساند.

گوارا در اوایل ۱۹۶۵ از همه مسئولیت ها و پست های دولتی کناره گرفت و به منظور کمک به پیشبرد مبارزه های ضدامپریالیستی و ضد سرمایه داری در دیگر کشورها کوبا را ترک کرد  و همراه داوطلبانی که بعدها در بولیوی به او پیوستند نخست به کنگو (زئیز) رفت و جنبش ضدامپریالیستی آن کشور به رهبری پاتریس لومومبا شرکت جست.از نوامبر ۱۹۶۶ تا اکتبر ۱۹۶۷ جنبش چریکی بولیوی را بر ضد دیکتاتوری نظامی آن کشور رهبری کرد. گوارا در ۸ اکتبر ۱۹۶۷در عملیات رزمی (CIA) به دست نظاميان بوليوي زخمي و دستگير و روز بعد تيرباران شد.

برگرفته از مقدمه كتاب "خاطرات ارنست چه گوارا"

شاد و پيروز باشيد